Siatka samoczyszcząca to kategoria mediów przesiewających, w której poszczególne druty mogą poruszać się niezależnie podczas wibracji sita. W przeciwieństwie do sztywnych tkanin z drutu, elastyczny ruch drutu usuwa cząstki o zbliżonych rozmiarach i wilgotne, które w przeciwnym razie pozostałyby uwięzione w otworach. Cztery powszechne wzory – rombowy, trójkątny, harfowy i falisty – różnią się geometrią otworów i konfiguracją drutu.

Zasada działania

Podczas wibracji każdy drut w sicie samoczyszczącym może poruszać się względem sąsiednich. Ten względny ruch chwilowo zmienia efektywny otwór, uwalniając cząstki zakleszczone w otworze lub na jego powierzchni.

Mechanizm różni się w zależności od wzoru. Konfiguracje trójkątne i rombowe zapewniają większy niezależny ruch drutu, co poprawia wydajność zapobiegania zakleszczaniu. Konfiguracje harfowe i faliste priorytetowo traktują otwartą powierzchnię i przepustowość drobnych cząstek ponad ruch drutu. Rezultatem jest powierzchnia sita, która utrzymuje efektywną otwartą powierzchnię podczas pracy, zamiast stopniowo się zatykać.

Korzyści

Zmniejszone zatykanie. Elastyczne druty usuwają przylegające drobne cząstki i glinę, które blokowałyby sztywne sito.

Zmniejszone zakleszczanie. Cząstki o zbliżonych rozmiarach są uwalniane przez niezależny ruch drutu.

Wyższa efektywna otwarta powierzchnia. Teoretyczna otwarta powierzchnia jest zachowana w praktyce, ponieważ powierzchnia pozostaje czystsza.

Bardziej spójne przesiewanie. Stabilna efektywna otwarta powierzchnia zapewnia stabilny punkt odcięcia.

Mniej ręcznego czyszczenia. Mniej interwencji czyszczących oznacza mniej przerw w produkcji.

Potencjalnie dłuższe okresy pracy między konserwacjami. Zmniejszone zatykanie i zakleszczanie wydłużają praktyczne okno serwisowe.

Zastosowania

Siatka samoczyszcząca znajduje zastosowanie w górnictwie, kamieniołomach i przetwórstwie kruszyw. Typowe zastosowania obejmują klasyfikację kruszyw, gdzie konwencjonalne sito z drutu często się zakleszcza, przesiewanie drobnych, wilgotnych lub kleistych materiałów, separację cząstek o zbliżonych rozmiarach, gdzie zakleszczanie ogranicza wydajność, wysokowydajne przesiewanie na sucho wymagające szybkiego usuwania drobnych cząstek oraz w obiegach przetwórstwa minerałów z materiałem zawierającym glinę.

Etap przesiewania znajduje się między KRUSZENIEM a MIELENIEM w obiegu kominucyjnym. Stabilna wydajność przesiewania chroni oba etapy poniżej.