Rozmiar cząstek wpływa na sposób przepływu cieczy przez mokry materiał pod wpływem kompresji.

Przemysłowa maszyna do odwadniania za pomocą prasy ślimakowej przemieszcza materiał przez komorę kompresji, podczas gdy ciecz ucieka przez ekranowaną powierzchnię filtracyjną.

Grube cząstki mogą pomóc w utrzymaniu ścieżek drenażowych w skompresowanym materiale.

Drobne cząstki mogą zajmować te przestrzenie, zmniejszając przepuszczalność i utrudniając usuwanie wody.

Rzeczywisty wynik zależy od kształtu cząstek, stężenia, zawartości włókien, ściśliwości i wilgotności.

Dwa materiały o tej samej początkowej wilgotności mogą zatem zachowywać się inaczej podczas prasowania mechanicznego.

W wielu zastosowaniach wstępna separacja cząstek nie jest konieczna.

Rozważ mokre włókna kukurydzy powstające podczas przetwarzania skrobi. Mogą one zawierać stosunkowo grube włókna wraz z drobniejszymi frakcjami włóknistymi.

Gruba frakcja może przyczynić się do struktury skompresowanego materiału, podczas gdy drobne cząstki mogą zajmować przestrzenie między włóknami.

Bezpośrednie prasowanie może być możliwe, jeśli mieszanina zachowa wystarczające właściwości drenażowe.

Podobne rozważania dotyczą niektórych zastosowań odwadniania pulpy papierniczej i niektórych pozostałości po przetwarzaniu owoców i warzyw.

Producent powinien ocenić całą mieszaninę, a nie testować tylko jej grubą frakcję.

Drobne cząstki mogą stwarzać trzy główne wyzwania.

Zmniejszona przepuszczalność:Drobne cząstki zajmują przestrzenie, przez które ciecz inaczej by przepływała.

Zatykanie ekranu:Drobny lub lepki materiał może gromadzić się na powierzchni filtracyjnej.

Utrata ciał stałych:Małe cząstki mogą uciekać z oddzieloną cieczą, gdy otwory ekranu są nieodpowiednie.

Te efekty nie sprawiają automatycznie, że materiał jest nieodpowiedni do prasowania ślimakowego.

Mogą jednak wymagać zmian w konfiguracji ekranu, sposobie podawania lub warunkach kompresji.

Wybór ekranu jest szczególnie ważny w przypadku materiałów o mieszanych cząstkach.

Większe otwory mogą ułatwić drenaż, ale pozwalają na ucieczkę większej ilości drobnych ciał stałych.

Mniejsze otwory mogą poprawić retencję, jednocześnie zwiększając ryzyko zatykania.

Bęben ekranu prasy ślimakowej HUATAO jest istotny przy ocenie powierzchni filtracyjnych i wymagań dotyczących wymiany.

Gdy określono ekran z drutu klinowego, powierzchnia filtracyjna wykorzystuje szczeliny. Odpowiednią szerokość szczeliny należy dobrać zgodnie z rzeczywistymi charakterystykami materiału.

Najmniejszy dostępny otwór nie jest automatycznie najlepszym wyborem.

Nie zawsze.

Zwiększenie kompresji może usunąć dodatkową wodę, gdy materiał zachowuje wystarczającą przepuszczalność.

Jednak nadmierna kompresja może zagęścić drobne cząstki w gęstą warstwę, ograniczając ruch cieczy.

Ważne zmienne operacyjne obejmują prędkość ślimaka, profil kompresji, opór wyładowania i czas przebywania.

Parametry te należy oceniać razem, a nie dostosowywać niezależnie.

Reprezentatywny test powinien zawierać rzeczywiste proporcje grubych i drobnych cząstek oczekiwane podczas produkcji.

W przypadku materiałów zmiennych warto również przetestować najwyższe przewidywane stężenie drobnych cząstek.

Oddzieloną ciecz należy zbadać, ponieważ utrata drobnych cząstek może wpłynąć na wymagania dotyczące dalszego przetwarzania.

Bezpośrednie prasowanie ślimakowe może nie być odpowiednie dla każdego materiału o mieszanych cząstkach.

Wstępne traktowanie można rozważyć, gdy materiał wejściowy zawiera nadmierną ilość wolnej cieczy, niestabilne stężenie ciał stałych lub trudne do zatrzymania drobne cząstki.

W zależności od procesu można ocenić urządzenia nadrzędne, takie jak zakrzywione ekrany DSM.

Relacja procesowa jest następująca:

Proces poprzedzający:Generowanie i zbieranie materiału.

Proces bieżący:Przesiewanie, jeśli jest konieczne, a następnie kompresja mechaniczna.

Proces następny:Obsługa prasowanych ciał stałych i przetwarzanie oddzielonej cieczy.

Kompletny system separacji ciał stałych i cieczy powinien obejmować oba strumienie wyjściowe.